Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

would you wait for me forever?

Photobucket

I stand alone in the darkness
the winter of my life came so fast
memories go back to childhood
to days I still recall

Oh how happy I was then
there was no sorrow there was no pain
walking through the green fields
sunshine in my eyes
 
Im still there everywhere
Im the dust in the wind
Im the star in the northern sky
I never stayed anywhere
Im the wind in the trees
would you wait for me forever ?








Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

Photobucket

"Σημασια δεν εχει το φαινεσθαι αλλα το ειναι". Χωρις παρεξηγηση για οποιον σκεφτηκε την συγκεκριμενη φραση (δεν εχω ιδεα τι γινοταν στη δικη του εποχη) παντως σημερα δεν ισχυει κατι τετοιο. Οσο ποιητικο κι αν ακουγεται ειναι εντελως ανεφαρμοστο. Και το τελευταιο νουμερο να εισαι, χωρις το ελαχιστο ιχνος προσωπικοτητας, γνωμης η ιδεων, το μονο που χρειαζεται ειναι να το παιξεις καποιος και -τσαφ!- εγινες. Εξαλλου γιατι να μπεις στον κοπο να σκεφτεσαι αφου το εχει ηδη κανει καποιος αλλος για σενα? Ειναι πολυ πιο ευκολο να οικειοποιηθεις καποια ξενη προσωπικοτητα, που σ αρεσει και σε εντυπωσιαζει,(με την ελπιδα να εντυοωσιασεις και εσυ καποιον αλλον) παρα να αποκτησεις δικη σου. Και βεβαια το κλειδι ειναι να ΔΕΙΧΝΕΙΣ οτι εχεις αυτοπεποιθηση. Δεν ισχυριζομαι οτι η αυτοπεποιθηση δεν ειναι απαραιτητη σε ολους η οτι καποιοι δεν θα επρεπε να εχουν- αντιθετως. Ομως το να προσποιεισαι οτι εχεις αυτοπεποιθηση μονο και μονο για να αρεσεις και να εντυπωσιασεις ειναι τραγικο και λαθος κατα τη γνωμη μου. Η το κλασσικο "δεν εχει σημασια αν δεν εχεις αυτοπεποιθηση, οι αλλοι δεν πρεπει να το ξερουν". Οχι ρε φιλε, να το ξερουν. Γιατι αν δεν το ξερουν τοτε γνωριζουν καποιον αλλο και οχι εσενα. Κι εσυ θα φτασεις στο σημειο να συνειδητοποιησεις οτι δεν εισαι ο εαυτος σου, και ουτε καν ξερεις πως να γινεις. Γι΄αυτο, ας αφησουμε στην ακρη τις βλακειες του τυπου "μαθε ν αγαπας τον εαυτο σου, γιατι μονο ετσι θα σ αγαπησουν και οι αλλοι". ΟΧΙ. Ν'αγαπας τον εαυτο σου γιατι αυτος εισαι και κανενας -ΚΑΝΕΝΑΣ- σ΄ολοκληρο τον κοσμο δεν ειναι σαν εσενα. Ν'αγαπας τον εαυτο σου για σενα οχι για τους αλλους.




Track of the Day:  Shadow of a doubt - Sonic Youth
http://www.youtube.com/watch?v=iSc8957FoSQ

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Πως να γινετε ρεζιλι στο super market...



Realy Funny Stick Animation Pictures, Images and Photos


Είναι Τρίτη.


Απόγευμα.


Είσαι καθισμένος στον υπολογιστή σου όταν ξαφνικά το στομάχι σου αρχίζει να διαμαρτύρεται. Εντονότατα. Σηκώνεσαι αμέσως και πηγαίνεις στο ψυγείο.






Ανοίγεις την πόρτα και συνειδητοποιείς πως:


Α) Δεν έχεις υλικά για τοστ.


Β) Το κομμάτι μουσακά που έχει μείνει στο τάπερ έχει περάσει πλέον στη κατηγορία των βιολογικών όπλων.


Γ) Μίση ντομάτα και ένα γαλατάκι για τον καφέ ΔΕΝ αποτελούν ένα πλήρες γεύμα.


Δ) Οι Έλληνες σίγουρα έχουν ανακαλύψει τους Κινέζους.






Το συμπέρασμα είναι ένα: Ώρα για super market!






Οι επιλογές σου είναι 2: είτε κάνεις τα ψώνια σου ήρεμα και ανθρώπινα όπως όλα τα υπόλοιπα άβουλα πλάσματα του κόσμου, είτε προσπαθείς, για άλλη μια φορά, να κάνεις την διαφορά.






Στάδιο πρώτο: Η είσοδος






Αν και το μικρότερο χρονικά στάδιο, είναι αυτό που προετοιμάζει το προσωπικό καθώς και τους πελάτες για το τι πρόκειται να ακολουθήσει, γι'αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Μπορείς άνετα να χρησιμοποιήσεις τους κλασικούς τρόπους εισόδου (φορώντας πυτζάμες, βατραχοπέδιλα, παντόφλες, γούνα το καλοκαίρι κλπ) και εδώ χωρίς πρόβλημα. Σε περίπτωση γυάλινης πόρτας, τρέξε με φόρα και χτύπα πάνω της δυνατά, κάνοντας πολύ θόρυβο. ’ρχισε να φωνάζεις, να απειλείς με μηνύσεις, ζητώντας να δεις αμέσως το αφεντικό του μαγαζιού, ή καλύτερα τον ιδιοκτήτη ολόκληρης της συγκεκριμένης αλυσίδας. Πάρε 2 καρότσια ακόμα κι αν δε σκοπεύεις να αγοράσεις πολλά πράματα, βάλε μέσα σε κάθε καρότσι 2 καλαθάκια και πέρασε ακόμα ένα στον ώμο σου. Είσαι πλέον έτοιμος για το δεύτερο στάδιο.






Στάδιο δεύτερο: Τα ψώνια






Άρχισε αμέσως να ακολουθείς την πρώτη ηλικιωμένη κυρία που θα πέσει στο μάτι σου (υπάρχουν πάντα αρκετές σε κάθε super market). Κοίτα προσεκτικά τα πράματα που διαλέγει και πάρε ακριβώς τα ίδια κι εσύ. Ρώτησε την αν το τάδε απορρυπαντικό βγάζει τους λεκέδες από κόκκινο κρασί, αν η οδοντόκρεμα αφήνει την ανάσα σου δροσερή για 24 ώρες, ποια είναι η γνώμη της για τις καταλήψεις στις σχόλες, αν έχει συχνές σεξουαλικές επαφές και καμία όμορφη εγγονή / κανέναν όμορφο εγγονό. Κάνε μια μεγάλη ζημιά δίπλα της, τραβώντας για παράδειγμα το χαμηλότερο κουτί σε μια πυραμίδα από γάλατα εβαπορέ, και αμέσως πιασ'την γερά από το χέρι φωνάζοντας "Την κρατάω! Δε θα πάει πουθενά αν δε τα βάλει στην θέση τους!" και πριν χρειαστεί να δώσεις εξηγήσεις εξαφανίσου ανάμεσα στους διαδρόμους. Συνεχίζοντας την δουλειά σου, επέστρεψε τα πράματα που ήδη έχεις πάρει σε τυχαία ράφια. Σκέψου το πιο άχρηστο πράγμα που βρίσκεται σε κάποιο κοντινό σου ράφι, και βαλε μέσα στα καροτσάκια σου τεράστιες ποσότητες του προϊόντος. Για παράδειγμα, πάρε 80 συσκευασίες συρμάτινα σφουγγαράκια εμποτισμένα με πράσινο σαπούνι. Πήγαινε στον διάδρομο με τα χαρτικά, κάτσε δίπλα από τα χαρτιά υγείας και ρώτα έναν υπάλληλο να σου πει που είναι τα χαρτιά υγείας, και γιατί τα λένε υγείας. Ρώτα του να σου πει ποια μάρκα χρησιμοποιεί αυτόν τον καιρό και αν αυτή η μάρκα τον βοηθά στο να βρίσκει ευκολότερα σεξουαλικές συντρόφους. Αφού τον αναγκάσεις να παίξει μαζί σου βόλεϊ με μπάλα μια συσκευασία χαρτιών, συνέχισε ελεύθερα τα ψώνια σου. Τοποθέτησε τις 2 μπατονέτες που έχεις φέρει από το σπίτι στα αυτιά σου και ρώτα το μικρότερο παιδί που θα βρεις (αν είναι βρέφος ακόμα καλύτερα) αν γνωρίζει σε ποιο σημείο του καταστήματος 'έχει το καλύτερο σήμα' . Μόλις φτάσεις περίπου στη μέση των αγορών σου, πήγαινε αμέσως στο ταμείο φέροντας μαζί σου όλα τα καρότσια-καλάθια που κουβαλάς τόση ώρα. Τη στιγμή που η ταμίας χτυπά τα πράματα σου, πες όσο πιο ευγενικά μπορείς πως ξέχασες να πάρεις κάτι ΠΟΛΥ σημαντικό, και πως επιστρέφεις ΑΜΕΣΩΣ. Συνεχίζοντας λοιπόν τα ψώνια σου, χωρίς βιασύνη, ζήτα από τον κρεοπώλη του καταστήματος να σου δώσει 105 κιλά ακτινίδια Γερμανίας, από τον μανάβη αν έχει φορτιστή για τις μπατονέτες σου και ρώτα την υπεύθυνη καλλυντικών (αν υπάρχει) γιατί δε κάνει κάτι με το φριχτά παραμορφωμένο πρόσωπο της. Τριγύριζε τους διαδρόμους με ένα μπουκάλι μπύρας στο χέρι και ρώτα έναν υπάλληλο που βρίσκονται τα ανοιχτήρια "και γρήγορα γιατί διψάω" Αφού λοιπόν πάρεις και τα τελευταία πράματα που χρειάζεσαι, ήρθε η ώρα για να πας στο τελευταίο στάδιο...






Στάδιο τρίτο: Η έξοδος






Επέστρεψε με χαρακτηριστικά αργό περπάτημα στο ταμείο που βρίσκονται τα πράματα σου, λέγοντας σε όσους περιμένουν "Συγνώμη αλλά είχε πολλή κίνηση" Βγάλε το καρότσι με τα 80 σφουγγαράκια εκτός ουράς, σπρώχνοντας οποίον βρεθεί μπροστά σου, και πετά από μακριά τα υπόλοιπα ψώνια στον πάγκο του ταμείου, τραγουδώντας το πασίγνωστο "τιρινίνι". Όταν η ταμίας βάλει σε λειτουργία την κορδέλα που προχωρά τα ψώνια προς το μέρος της πες της αμέσως να σταματήσει γιατί ζαλίζεσαι. Πες της ψιθυριστά πως έχεις αφήσει μια έκπληξη στον διάδρομο με τις κατσαρόλες και πως "το Τσακάλι είπε ότι θέλει να σε δει" Βάλε κάθε αντικείμενο σε ξεχωριστή σακούλα ή χρησιμοποίησε μια δική σου, από κατάστημα άλλης αλυσίδας. Κλείσε το μάτι πονηρά σε οποιοδήποτε άτομο που περιμένει υπομονετικά στην ουρά λέγοντας 'Ήταν υπέροχα χθες!' Πλήρωσε με δραχμές, δηνάρια, μάρκα, γιεν κλπ. Δώσε ψιλά που δε χρειάζονται, π.χ. αν το κόστος είναι 13,60 E δώσε ένα 20ευρο και 2 20λεπτα. Βγαίνοντας, δώσε χειραψία σε όσους βρίσκονταν στην ουρά μαζί σου λέγοντας "Πέρασα υπέροχα! Να το ξανακάνουμε!" τραγουδά με αυξανόμενη ένταση την επιτυχία "Είμαι κεφάτος/η ψωνίζω απ'τον Βερόπουλο!" πέσε και πάλι με φόρα στην πόρτα και μόλις την περάσεις, τρέχα όσο πιο γρήγορα μπορείς φωνάζοντας "ΚΛΕΦΤΗΣ! ΚΛΕΦΤΗΣ!"






Καλή επιτυχία!

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2009

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

insomnia

sleep Pictures, Images and Photos
Για καποιο παραξενο λογο (προφανως επειδη καποιος εκει πανω με μισει απιστευτα) την τελευταια βδομαδα οσο και να προσπαθω απλα ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ!  Λιωνω στο pc με τις ωρες περιμενοντας πως και πως να νυσταξω αλλα τιποτα!! Κ οταν τελικα πεφτω για υπνο στριφογυριζω για ωωωρες στο κρεβατι, με αποτελεσμα να μην κοιμαμαι ποτε πριν τις 4 το χαραμα. Και βεβαια το πρωι πρεπει να ειμαι ξυπνια και στο πανεπιστημιο. Ειλικρινα, αν συνεχισει αυτη η κατασταση θα πεσω στα σκληρα.. Καλα που οι μαυροι κυκλοι μου εχουν αποθρασυνθει τελειως, οσο αυπνη και να ειμαι και παλι δεν μπορω να κοιμηθω.. Ποια ειναι η λυση? Υπνωτικα? Αυτοκτονια με τα υπνωτικα? Η μηπως να κοψω τελειως τον υπνο?? ;)

ΒΟΗΘΕΙΑΑΑΑΑΑΑ

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009

B-DAY!!

cake Pictures, Images and Photoscake Pictures, Images and Photoscake Pictures, Images and Photos
Ενταξει, το ξερω πως εχω καταντησει αηδια καθε τρεις και λιγο post για γιορτες και πανηγυρια αλλα δεν φταιω εγω που γεννηθηκα 11 Νοεμβρη και πηγαν και με βγαλανε Αγγελικη. Οταν ημουν πιτσιρικι καθε φορα που ερχοταν η γιορτη η τα γενεθλια μου κρατουσα μουτρα στους γονεις μου και τους εκανα τη θανατηφορα ερωτηση:¨"Και γιατι βγαλατε εμενα ετσι και οχι τη Βαλεντινα(η big sis!) που εχει γεννηθει Δεκεμβριο??Για να μου παιρνετε ΜΟΝΟ ΕΝΑ δωρο για γιορτη-γενεθλια?"Και ναι, η αληθεια ειναι οτι αυτη η ερωτηση ηταν το μονιμο βασανιστηριο μου παλιοτερα. Τωρα που μεγαλωσα (!) τουλαχιστον τα εχω κοψει αυτα...Αλλα παντα προβαλλω το γιορτη-γενεθλια-2-σε-1 επιχειρημα καθε χρονο για να απαιτησω ακριβοτερο δωρο. Απαραδεκτη ε?? Δε βαριεσαι..Χρονια μου πολλα!! Να ζησω να με χαιρονται! Και καλα μυαλα - οπως επιβαλλει το 18 που συνοδευει τα φετινα γενεθλια μου!

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2009

it's my party!




Χρονια μου πολλα!!!

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2009

Θεωριες της Ρανιας - Θεωρια Νο.117

Photobucket


Από τότε που ο Θεός μας έφτιαξε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση, όλοι οι άλλοι προσπαθούν να κάνουν το ίδιο. Το πρόβλημα όμως είναι όταν κοιτάζεσαι στον καθρέφτη των άλλων ότι μ...ερικές φορές δεν ξέρεις ποιος είναι ο πραγματικός σου εαυτός και ποιος η αντανάκλαση. Είμαστε αυτά που κάνουμε. Αλλά ποιοι είμαστε τελικά όταν τον περισσότερο καιρό της ζωής μας τον περνάμε κάνοντας αυτά που περιμένουν οι άλλοι;

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2009

Internet. FIIIIIIINALYYYYY!


Cartoon psycho Pictures, Images and Photos
Ναι, το ξερω οτι ειναι το 3ο μου post για σημερα (και δεν τα κανω συχνα αυτα) αλλα ειμαι πολυ συκγινημενη  που επιτελους εχω δικο μου, ναι, ΟΛΟΔΙΚΟ μου internet στη Θεσσαλονικη.[ενος λεπτου σιγη παρακαλω!!] Θελω να πω χιλια συγνωμμη και χιλια ευχαριστω στους δυο γειτονες μου με το ξεκλειδωτο wireless διοτι τους ειχα κατακλεψει τον τελευταιο μηνα (ελπιζω να μην το διαβασουν αυτο ποτε)! Τωρα, λοιπον, καψιμο και στη Θεσσαλονικη!! yayyyyyyyyy

Θεωριες της Ρανιας - Θεωρια Νο.101





"Σε κάθε σημαντική στιγμή στη ζωή, υπάρχουν 2 πράγματα που μπορείς να πεις: το σωστό και το λάθος. Το πρόβλημα με το σωστό, είναι ότι είναι σαν τα αστικά λεωφορεία:... έρχεται τουλάχιστον 10 λεπτά αργότερα από την ώρα που το χρειάζεσαι. Σε αντίθεση με το λάθος, που είναι όπως οι περισσότεροι άντρες στο κρεβάτι: έρχεται αμέσως."

Vincent

(Tim Burton's Poem) 


vincent from a tim burton short Pictures, Images and Photos

Vincent Malloy is seven years old
He’s always polite and does what he’s told
For a boy his age, he’s considerate and nice
But he wants to be just like Vincent Price

He doesn’t mind living with his sister, dog and cats
Though he’d rather share a home with spiders and bats
There he could reflect on the horrors he’s invented
And wander dark hallways, alone and tormented

Vincent is nice when his aunt comes to see him
But imagines dipping her in wax for his wax museum

He likes to experiment on his dog Abercrombie
In the hopes of creating a horrible zombie
So he and his horrible zombie dog
Could go searching for victims in the London fog

His thoughts, though, aren’t only of ghoulish crimes
He likes to paint and read to pass some of the times
While other kids read books like Go, Jane, Go!
Vincent’s favourite author is Edgar Allen Poe

One night, while reading a gruesome tale
He read a passage that made him turn pale

Such horrible news he could not survive
For his beautiful wife had been buried alive!
He dug out her grave to make sure she was dead
Unaware that her grave was his mother’s flower bed

His mother sent Vincent off to his room
He knew he’d been banished to the tower of doom
Where he was sentenced to spend the rest of his life
Alone with the portrait of his beautiful wife

While alone and insane encased in his tomb
Vincent’s mother burst suddenly into the room
She said: “If you want to, you can go out and play
It’s sunny outside, and a beautiful day”

Vincent tried to talk, but he just couldn’t speak
The years of isolation had made him quite weak
So he took out some paper and scrawled with a pen:
“I am possessed by this house, and can never leave it again”
His mother said: “You’re not possessed, and you’re not almost dead
These games that you play are all in your head
You’re not Vincent Price, you’re Vincent Malloy
You’re not tormented or insane, you’re just a young boy
You’re seven years old and you are my son
I want you to get outside and have some real fun.

”Her anger now spent, she walked out through the hall
And while Vincent backed slowly against the wall
The room started to swell, to shiver and creak
His horrid insanity had reached its peak

He saw Abercrombie, his zombie slave
And heard his wife call from beyond the grave
She spoke from her coffin and made ghoulish demands
While, through cracking walls, reached skeleton hands

Every horror in his life that had crept through his dreams
Swept his mad laughter to terrified screams!
To escape the madness, he reached for the door
But fell limp and lifeless down on the floor

His voice was soft and very slow
As he quoted The Raven from Edgar Allen Poe:

“and my soul from out that shadow
that lies floating on the floor
shall be lifted?
Nevermore…”