Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011





 Το ξέρω ότι έχω πάνω απο χρόνο να ανεβάσω ένα κανονικό πόστ, με κείμενο και απ' όλα, αλλά τα κείμενα που κατάφερα να γράψω τον τελευταίο χρόνο...απλά δεν είναι για εδώ. Για πουθενά δεν είναι βασικά. Μόνο για να θυμάμαι. Να θυμάμαι να συνεχίζω και να αποφεύγω τα ίδια λάθη. ΛΑΘΗ. Μικρή λέξη, αλλά στην ουσία πολύ μεγάλη. Ξέρεις τι έχω καταλάβει λοιπόν; Ότι κανείς δεν είναι διατεθειμένος να παραδεχτεί ανοιχτά τα λάθη του. Δεν ξέρω γιατί μου ακούγεται παράξενο. Μήπως και εγω ακριβώς το ίδιο δεν κάνω; Ο καθένας θα προσπαθήσει να βγάλει τον εαυτό του απο πάνω, και τώρα πλέον μου φαίνεται λογικό.Απλά το θέμα είναι οτι ποτέ, ποτέ, ποτέ, ποτέ, ΠΟΤΕ δε θα καταφέρεις να τους έχεις όλους ικανοποιημένους (καλά, για το να έχεις και τον εαυτό σου παράλληλα ικανοποιημένο δε το συζητάω κάν). Ότι και να κάνεις, κάποιος θα βρεθει να σχολιάσει κάτι. Τα κάνεις όλα σωστα;; Υπάρχει πρόβλημα. Δε τα κάνεις όλα σωστά;; Guess what, υπάρχει προβλημα! Οπότε έγω και εσύ και ο χ και ο ψ καθόμαστε και σκάμε γιατι; Για να έχει ο καθένας άσχετος που στην τελική κοιτάει μόνο τον κώλο του, υλικό για να σχολιάζει; Η γίναν ξαφνικά όλοι τόσο έξυπνοι και πρέπει να τους ακούς και να προσπαθείς να τους ευχαριστείς ολους επειδή έχουνε δίκιο; Σαφως και δεν έχουν δίκιο. Γιατί και δίκιο να έχεις αν κάθεσαι και ασχολείσαι με το τί κάνει και τί δεν κάνει ο άλλος, το δίκιο σου το χάνεις. Και ξέρεις γιατι; Γιατί ΔΕΝ ΣΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΛΟΓΟΣ. Δηλαδή θες να μου πείς οτι είσαι τόσο τέλειος και τα ξέρεις όλα τόσο καλα στα 20 ή 30 ή αντε και 40 χρόνια που ζείς που είσαι σε θέση να κρίνεις εσύ το τι έκανε ο αλλος σε μια κατάσταση που δεν έχεις βιώσει και δε πρόκειται κιόλας να βιώσεις ποτε; ΝΑΙ! ΠΟΤΕ! Γιατί και κάτι παρόμοιο να περνάς, ποτέ τίποτα δεν είναι ίδιο με αυτό που περνάει ο άλλος. Οπότε, δεν ξέρεις. Τελεία. Άρα κάθόμαστε και εσύ και εγώ και ο οποιοσδήποτε και αγχωνόμαστε γιατί; Για  το τί θα σκεφτεί ο άλλος; Αρχικά, δε θα σκεφτεί καν. Θα πει τι είναι να πει για να αποδείξει στην εκάστοτε παρέα ή γκόμενα οτι έχει άποψη και είναι σκεπτόμενος και πανέξυπνος και άλλα τέτοια όμορφα, και μετά απλά θα το ξεχάσει. Δε θα σκεφτεί όμως. Διότι αν σκεφτόταν δε θα μίλαγε. Και θα στενοχωρηθώ εγώ λοιπόν για το τί μπορεί να πει ο καθένας; Πολύ αέρα βλέπω να έχουν πάρει όλοι και το πρόβλημα είναι οτι απο ένα σημείο και μετα ο αέρας δε μαζεύεται. Και εκεί υπάρχει πρόβλημα. Γιατί όση περισσότερη σημασία δίνεις τόσο δίνεις στον άλλον το δικαίωμα να ανακατεύεται στη ζωή σου. Και κάπου εκεί γίνεται ο χαμός.Αφού η συγκαταβατικότητα και η ηρεμία στο χαρακτήρα ερμηνεύονται από τους άλλους σαν αδυναμία, και όπου δεί ο οποιοσδήποτε αδυναμία, το εκμεταλλέυεται στο έπακρο, εσύ τί; Απλά δεν ασχολείσαι. Γιατί με το να ασχολείσαι, ξέρεις τι καταφέρνεις; Να δώσεις αξία κάπου που δεν υπάρχει. Ναι, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Μεγάλο κακό που θα πάθεις εσύ εαν η Σούλα , η Τούλα, η Κούλα και παει λέγοντας δε συμφωνουν με τη συμπεριφορά σου ή αν τους πείς και καμιά κουβέντα παραπάνω και παρεξηγηθούνε κιόλας. Για κάντε μου τη χάρη λέω εγώ!

Track of the Day : Editors - Papillon
http://www.youtube.com/watch?v=Wq4tyDRhU_4

Δεν υπάρχουν σχόλια: